De eerste dagen geloofde eigenlijk niemand dat het mis kon zijn met Erik Matthijsen. Niet zijn collega’s van Ambulancedienst Zuid-Holland Zuid. Niet de mensen van USAR. Niet zijn vrienden of oud-sportgenoten. Want als iemand voorbereid op pad ging, dan was hij het wel. „Hem overkomt niks”, dachten ze. „Hij gaat niet zonder water, vuur en powerbank op stap.”